درمان آلزایمر با قطعات نوکلئوتیدی

آلزایمر بیماری پیش رونده‌ای است که در مدت کوتاهی قادر است سراسر سیستم عصبی را به تصرف خود دربیاورد و توان انجام یک زندگی مطلوب را از بیمار سلب کند. طبق شایع‌ترین فرضیه، تجمع ورسوب دو پروتئین تاو و آمیلوئید بتا در بخش‌های مختلف مغز باعث می‌شود مغز نتواند وظایف خود را به درستی انجام دهد و رو به زوال می‌رود.
هرچند هنوز درمان قطعی برای این بیماری وجود ندارد، اما تحقیقات انجام شده بر هدف‌گیری یکی از این مولکول‌ها استوار است:DNA، RNA یا پروتئین. در روش‌هایی که پروتئین‌ها راهدف قرار می‌دهند، از آنتی بادی‌ها یا مهارکننده‌های پروتئینی استفاده می‌شود.

در روش‌هایی که هدف آن‌ها مولکولDNA است، ژن‌های دخیل در بیماری اصلاح می‌شوند و در تازه‌ترین روش، تنظیم ترجمه یRNA به وسیله‌ی الیگونوکلئوتیدهای آنتی سنس صورت می‌گیرد.
این قطعات کوچک نوکلئوتیدی بر اساس قانون جفت شدن بازها بهmRNAها یاmiRNAهای دخیل در بیماری متصل شده و ترجمه‌ی آن‌ها را کنترل می‌کنند. این قطعات باید بتوانند از سدخونی مغزی رد شده، به محل صحیح تحویل داده شوند، در برابر نوکلئازهای موجود در بدن پایدار باشند. همچنین ایمنی زایی پایینی داشته و پاسخ ایمنی ایجاد نکنند.

دستیابی به روش‌های مولکولی درمان بیماری‌ها و بهینه‌سازی این روش‌ها زمانی محقق می‌شود که دانش بشر از اساس مولکولی ژنتیک فراتر رود. اینکه چطور می‌توان یک ژن یا محصولش را خاموش کرد یا فعتالیت آن را کم یا زیاد کرد همه در گرو دانش ژنتیک مولکولی است. اگر شما هم می‌خواهید در آینده قدمی در این مسیر بردارید، شرکت در دوره‌ی ژنتیک مولکولی بیولوژیسم را از دست ندهید!